SluitOver de cookies op deze website

Deze website maakt gebruik van cookies.Klik hier om meer te weten over het gebruik van cookies. Klik op "X" om dit bericht te sluiten en toestemming te geven voor het gebruik van cookies op deze website.

Oprichter

Geboren in Ankara in 1901, studeerde hij aan de Ankara High School. Hij begon zijn carrière in 1917.

In 1926 nam hij zijn vaders bedrijf over en registreerde het als "Koçzade Ahmet Vehbi" bij de Kamer van Koophandel van Ankara. Terwijl hij enerzijds handel bleef drijven, werd hij ook de vertegenwoordiger van buitenlandse bedrijven zoals Ford en Standard Oil in Turkije en breidde zijn onderneming uit. Later begon hij aan contractuele zaken.

In 1938 nam hij de eerste stap in de richting van institutionalisering en stichtte Koç Ticaret A.Ş. in Istanbul.

Hij overtuigde General Electric in 1948 ervan om een lampenfabriek te vestigen in Turkije, en voegde zich bij een joint venture. De fabriek startte de productie in 1952. Liefdadigheidswerken als een maatschappelijke verantwoordelijkheid beschouwend, startte Koç zijn pogingen op sociaal gebied met instellingen zoals Vehbi Koç Studentenverblijven (1946), Vehbi Koç Eye Bank aan de Universiteit van Ankara, Faculteit voor Geneeskunde (1963); Cardiologisch Instituut aan de Universiteit van Istanbul, Faculteit voor Geneeskunde (1964), Turkse Stichting voor Onderwijs (1967), en METU Vehbi Koç studentenverblijf (1968).

Koç ondernam cruciale stappen in de industrie in de loop van de jaren 50 en investeerde in de lokale industrie die ingevoerde goederen zou vervangen. Hij bracht de lokale productie tot stand van veel goederen, zoals auto's, witgoed, radiatoren, elektronische apparaten, textiel, lucifers, enz.

In 1955 richtte hij Arçelik op, het grootste industrieel privé bedrijf van Turkije, en Türk Demir Döküm werd opgericht in 1954. Otosan, de eerste vestiging in de Turkse auto-industrie, begon zijn productie in 1959, en in 1962 werd Aygaz opgericht. Hij zette daarna nog veel meer bedrijven en industrieën op.

Naarmate het aantal industriële vestigingen geleidelijk aan verhoogde, en in de overtuiging dat particuliere ondernemingen alleen konden overleven door institutionalisering, richtte Vehbi Koç de Koç Holding op, de eerste holding in Turkije, in 1963 om de bedrijven direct vanuit één centrum te leiden en hen te voorzien van de beste brontoewijzing. Na oprichting van de holding werd het ene na het andere bedrijf gevestigd. Anadol, de eerste binnenlandse auto van Turkije, werd op de markt gebracht in 1966.

Met de bedoeling om investeringen te doen in de landbouwsector, onderzocht Vehbi Koç de mogelijkheden in deze sector voor een lange tijd. In 1967 richtte hij TAT Tomato Paste Factory op, het pionier bedrijf dat het agrarisch potentieel van Turkije heeft geleid om te importeren via het gecontracteerde bedrijfsmodel.

In 1968 werd met de oprichting van FIAT en Tofaş de belangrijkste stap ondernomen in de Turkse auto-industrie. In 1971 startte Tofaş de productie van auto's van het merk Murat, genoemd naar Sultan Murat.

Na al vroeg het belang van de uitvoer voor de nationale economie te hebben opgemerkt, richtte Vehbi Koç Ram op, de eerste exporteur kapitaalonderneming van Turkije in 1970.

Vehbi Koç richtte zijn aandacht op sociale diensten en activiteiten van stichtingen, terwijl hij de zaken die hij trachtte te doen in handen gaf van professionele managers via de Holding.

Met de inspiratie die hij opdeed tijdens een reis naar het buitenland in 1967, baande hij de weg voor de stichting van de Turkse Onderwijsstichting om kransdonaties te doen aan het onderwijs.

In 1969 richtte hij de Vehbi Koç Foundation op om een rol te spelen op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg en cultuur. Deze stichting heeft tal van culturele, gezondheids- en educatieve projecten gerealiseerd.

In 1976 werd de Atatürk Bibliotheek in Taksim gedoneerd aan de stad Istanbul.

In 1980 werd het Sadberk Hanim Museum, het eerste echte privé-museum van Turkije geopend ter nagedachtenis aan mevrouw Sadberk, de overleden echtgenote van Vehbi Koç.

In 1987 richtte Vehbi Koç de Koç High School op voor Engels onderwijs en in 1993 begon de Vehbi Koç Foundation met onderwijs aan de Koç Universiteit.

In 1984 trok hij zich terug en concentreerde zich meer op sociale activiteiten.

Als waarnemer van het belang van het probleem van de volks- en familiegezondheid in Turkije richtte Vehbi Koç de Stichting voor de Turkse Familiale Gezondheid en Planning op in 1985 en zetelde als voorzitter tot zijn overlijden.

In 1987 bekroonde de Internationale Kamer van Koophandel Vehbi Koç met de prijs van Wereld Zakenman van het Jaar. Mr. Rajiv Ghandi, de minister-president van India overhandigde de gedenkplaat persoonlijk aan dhr. Koç tijdens de ceremonie in New Delhi.

In 1994 bekroonden de Verenigde Naties de Stichting voor de Turkse Familiale Gezondheid en Planning en haar voorzitter omwille van hun succesvolle werken. In 1973 werd de World Family Planning Award toegekend aan Vehbi Koç door Boutros Gali, de Algemene Secretaris van de VN.

Naast zijn vele bezigheden liet Vehbi Koç het niet na om een paar boeken te schrijven om zijn ervaringen over te dragen aan de toekomstige generaties. Zijn twee boeken, "My Life Story" en "My Memories, Vision, Advice" werden gepubliceerd in respectievelijk 1973 en 1987. Beiden werden vertaald in het Engels.

Hij beschreef zijn eigen grondwet in "Doelen en principes", een document dat hij publiceerde voor zijn bedrijven, als volgt:

"Mijn grondwettelijk recht is dit: Ik besta als mijn land en mijn staat bestaan. We bestaan ​​als er democratie is. Wij moeten ons uiterste best doen om de economie van ons land te versterken. Naargelang onze economie versterkt, zal de democratie zich versterken en onze geloofwaardigheid in de wereld toenemen".

Vehbi Koç leefde 95 jaar, volledig gewijd aan de industriële, commerciële en internationale samenwerkingsverbanden, stichtingen, sociale diensten en het onderwijs.

Hij vestigde ongeveer 100 bedrijven, creëerde de omzet van 7,3 biljard TL in de gecombineerde verkoop van het jaar 2000, verschafte werk aan ongeveer 46.000 directe medewerkers, met een instelling die ongeveer 1 miljard dollar exporteerde in 75 jaar.

Hij is een voorbeeldige zakenman in de industrialisatie, institutionalisering en het professionele beheer in de privé-sector en in het onderwijs, de gezondheidszorg en sociale diensten via stichtingen.

Voor verdere informatie verwijzen wij u naar www.vehbikoc.gen.tr